Nieuwsbrief november 2016

 Terugkerende maandelijkse problemen.

Als een ondeskundige op dit gebied ga ik je iets proberen te vertellen over hét maandelijks terugkerende probleem van vrouwen. Uiteraard heb ik me goed laten voorlichten door Joanne anders had ik er helemaal niets van terecht gebracht. Excuses aan de lezers van het mannelijke geslacht maar dit eerste gedeelte van de nieuwsbrief zal alleen begrepen worden door de vrouwen. Ben je een man, haak niet af, er volgt nog meer later in de brief wat je waarschijnlijk wel zult begrijpen. Ben je een vrouw, beeld je dan in dat het tijd is voor je maandelijkse ongemak (mannen lees ongesteldheid of menstruatie). Alleen dit keer heb je niets in huis om dit probleem te ‘verhelpen’. Geen tampons, geen mandverband, niets. Wat doe je dan? Ga je naar school of naar je werk? Hoogstwaarschijnlijk zul je uit schaamte of onzekerheid, maar bovenal uit ongemak thuisblijven. Dit is niet anders hier in Oeganda. Gelukkig kunnen de meeste vrouwen in Nederland aan hulpmiddelen komen om het maandelijks ongemak iets dragelijker te maken waardoor je ‘gewoon’ naar school of naar je werk kunt gaan. Dat is hier toch even anders. Hier blijven de meiden thuis van school als het weer zover is met als gevolg dat ze onzeker worden én veel missen van de lesstof op school. Afgelopen maand zijn we in contact gekomen met Irise International, een britse organisatie die zich vooral bezig houdt met dergelijke ongemakken. Zij geven voorlichting aan zowel de meiden als de jongens over wat het met je lichaam doet wanneer je in de pubertijd terecht komt. Op deze manier krijgen de jongens en meiden onderling begrip voor elkaar. De jongens leren dat het normaal is wat de meiden maandelijks overkomt en leren hun eigen lichaam te begrijpen. De meiden op hun beurt krijgen ook uitleg over hun lichaam en krijgen middelen aangereikt om het maandelijks ongemak te verzachten. Irise International  heeft afgelopen maand een voorlichtings ochtend verzorgd op de basisschool waar veel van onze sponsorkinderen les krijgen. Voorafgaand aan deze ochtend heeft Joanne ook het een en ander verteld aan de meiden over het maandelijks terugkerend probleem, de menstruatie. Ik (als man) was stomverbaasd toen ik zag hoe blij de 40 meiden waren toen het uitwasbare maanverband namens The Pearls of Africa uitgereikt werd. Joanne werd helemaal plat geknuffeld door de dol enthousiaste meiden. Heb jij meegedaan aan de Jumbo actie waarbij je het bedrag van je coupon kon doneren aan The Pearls of Africa, weet dan dat jij deze meiden geholpen hebt. De opbrengst van deze actie heeft ervoor gezorgd dat de meiden tijdens hun maandelijkse probleem niet meer thuis hoeven te blijven. Dus ook namens hen bedankt!

Een heel ander maandelijks terugkerend probleem is er voor het gezin van Paul. Ook dit probleem zal, zij het in mindere mate, herkenbaar zijn voor zowel mannen als vrouwen. Dus mannen je kunt weer rustig mee lezen vanaf hier. Paul is samen met zijn vrouw en (toen nog) 2 kinderen vanuit zijn geboortedorp vertrokken in de hoop om dichtbij de stad Jinja werk te kunnen vinden. In zijn nieuwe onderkomen bevalt zijn vrouw van een gezonde jongen. Tijdens de reparatie van onze fiets vraagt Paul aan Joanne wat een leuke naam is voor zijn zoontje. Joanne zegt gekscherend, noem hem Remco net zoals mijn man. Verbaasd reageren we als we horen dat hij zijn zoon echt Rem(i)co heeft genoemd. Wanneer mensen hier mijn naam uitspreken komt er steevast een extra letter I tussen de letters M en C. Hij zal naar alle waarschijnlijkheid de enige Oegandees zijn die deze naam draagt, en stiekem maakt me dat wel een beetje trots. Omdat Paul niet de enige was met het idee  om in de stad werk te zoeken viel het niet mee om een baantje te kunnen vinden. Uiteindelijk vindt hij aansluiting bij een groep mannen die bij ons in het dorp fietsen en boda’s (motoren) repareert. Helaas voor Paul levert dit werk bij lange na niet genoeg op om zijn gezin te kunnen onderhouden. Zijn vrouw Cath heeft een bescheiden plek gehuurd op de grote markt in Jinja waar ze probeert potten en pannen te verkopen. Ook het resultaat van deze inspanning valt erg tegen. Dus loopt Paul iedere maand weer tegen zijn probleem aan, waar betaal ik nou mijn huur van? Tot nog toe kon Paul zijn hoofd nog nét boven water houden en dus was hulp vanuit The Pearls of Africa niet nodig. Vorige week reed ik voor de zoveelste keer op deze fijne wegen de band van mijn boda lek. Ik vraag Paul of hij de band weer deskundig voor mij kan plakken. We raken in gesprek en ik merk tijdens het gesprek dat het niet goed gaat met hem. De meeste oegandezen zijn te trots om hulp te vragen en laten dan ook niet snel blijken dat het niet goed gaat. Uiteindelijk kom ik tot de kern en begrijp dat hij al 4 maanden geen huur heeft betaald en dat de huurbaas dreigt met uitzetting. Het geld wat ze samen verdienen gaat op aan eten en het schoolgeld voor de kinderen. Er blijft geen geld meer over om de huur te kunnen betalen. Nadat de band weer provisorisch geplakt is spreek ik met hem af om hem thuis te bezoeken om zo ook kennis te kunnen maken met zijn vrouw en kinderen. De vrouw en kinderen blijken net zo gemoedelijk te zijn als Paul zelf. Het kleine beetje eten wat ze zich kunnen veroorloven wordt tijdens de lunch aan ons opgedient. Hoewel we ondertussen wel gewend zijn dat de oegandezen zo gastvrij zijn, voelt het toch een beetje ongemakkelijk om deze lunch naar binnen te werken na onze conversatie eerder over zijn financiële problemen. Om de druk enigszins van de ketel te halen besluiten we zijn kinderen te helpen, en vertellen Paul dat we bereid zijn de kinderen op te nemen in ons sponsorprogramma. Zo kan hij het geld wat hij verdient gebruiken om eten te kopen en de huur te betalen. Ook besluiten we om hem een vervroegd kerstkado te geven en hem te helpen met het inlossen van zijn opgelopen huurachterstand zodat hij met een schone lei kan beginnen. We heten Ronald, Richard en Remico van harte welkom bij The Pearls of Africa!

Alle kinderen zijn zo goed als klaar met het schooljaar. Volgende week beginnen de lange vakanties. Tot februari zijn de kinderen vrij en lopen tegen hun probleem aan, wat gaan we al die tijd doen?! Naast hun gebruikelijke werk, kinderen helpen tijdens hun vakantie mee aan het inkomen van het gezin, willen we ze tijdens de vakantie ook wat dagen van plezier geven. We hebben een programma gemaakt waarin we een aantal dagen de sloppenwijk ingaan om de kinderen te vermaken.

 Gelukkig krijgen we hulp vanuit Nederland! Iris en Rosalie komen ons in januari opnieuw bezoeken en daar zijn we heel blij mee! Ook ben ik persoonlijk ontzettend dankbaar dat het voor mijn moeder mogelijk is gemaakt om ons voor het eerst te komen bezoeken. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik mijn moeder kan laten zien in welke wereld we leven en hoe ons leven er hier uitziet. Ik heb al eerder aangegeven dat het onmogelijk is ons leven met nieuwsbrieven, verhalen en foto’s goed over te brengen. Je kunt pas echt een idee krijgen als je hier zelf geweest bent, en daarom ben ik enorm blij dat mijn moeder ook in januari komt! Ik wil diegene die het mogelijk maken dat mijn moeder kan komen hiervoor extra bedanken!

Tenslotte wil ik namens Joanne, Noa, Finn en mijzelf iedereen hele gezellige kerstdagen wensen en een mooie jaarwisseling! Tot de volgende nieuwsbrief, tot volgend jaar!

Liefs,

Familie Kwint

De meiden luisteren aandachtig.
Hoe werkt zoiets?
De hele groep is blij met het maandverband!
Maak kennis met Ronald en Richard.
Remco & Rem(i)co.
Paul in actie op de 'werkplaats'
Tag: 
nieuws

Reacties

Lieve Remco Joanne Noa en Finn
Wat weer een goed verhaal, dat zo in scherp contrast staat met ons leven hier in het Westen.
Goed om af en toe met de neus op de feiten worden gedrukt dat het hier helemaal niet slecht vertoeven is.
En wat een gastvrijheid en vrijgevigheid van de mensen daar, die bereid zijn het kleine beetje dat ze nog hebben te willen delen. Kan me goed voorstellen dat je daar af en toe best moeite mee hebt.
Ik ga het straks ook meemaken en ben heel benieuwd hoe ik het allemaal zal ervaren. Kijk er naar uit jullie eind januari te zien en te knuffelen. Ook ben ik dankbaar dat er lieve mensen zijn, die dit bezoek aan jullie mogelijk hebben gemaakt en zonder zorgen naar jullie kan afreizen.
Fijne kerstdagen en tot snel ziens in Uganda!
Liefs van jullie mama en oma.

Lieve Joanne,Remco, Noa en Finn.
Wat een verhaal. De meisjes in Oeganda hebben het niet gemakkelijk. Wij zaten vroeger te zeuren over die uitwasbare verbanden, dolgelukkig dat we daar van verlost werden en in Oeganda zijn ze blij met die dingen.
Je mama zal heel wat te vertellen hebben als ze bij jullie is geweeest. Fantastisch dat ze jullie kan gaan bezoeken.
Fijn dat jullie Paul met zijn gezin konden helpen.
Ik wens jullie een gezegend kerstfeest en een hele fijne vakantie voor de kids!
Liefs, tante Elly

Hoi tante Elly. Wij zijn ook erg benieuwd hoe mama het zal vinden hier. Ook voor u hele fijne dagen en bedankt voor de continue support!