Nieuwsbrief maart 2016

 

Ohana.

 “Ohana betekent familie, en familie laat je nooit in de steek... of alleen.” (Lilo)

Deze maand heb ik me laten inspireren door een disneyfilm die Noa en Finn afgelopen week tijdens hun vakantie zaten te kijken. Als je kinderen hebt, weet je waarschijnlijk direct om welke film het gaat. Dr. Jumba van de planeet Galaxy creert een blauw monster die hij de naam expiriment 626 geeft. Lilo, een meisje woonachtig op Hawaï, adopteert expiriment 626 wanneer deze per ongeluk in een hondenasiel terecht komt nadat hij was verbannen van de planeet Galaxy. Zij geeft hem vervolgens de naam “Stitch”. Stitch veranderd gedurende de film van monster tot knuffelbeer wanneer hij eenmaal behandeld wordt als een familielid. Dankzij de liefde die hij krijgt van Lilo is hij in staat zijn voorgeprogrameerde vernietigende kracht om te buigen naar een meer zachtmoedig karakter. Maar dat kan alleen in een film natuurlijk of toch niet....?

The Pearls of Africa is ook een familie. Een familie die groeiende is. Wij doen onze uiterste best om de familie tot een hechte familie te maken. Een familie die iets voor elkaar over heeft, een familie die voor elkaar zorgt en een familie die elkaar opbouwt. Kortom een familie die elkaar niet in de steek laat, of alleen. Afgelopen maand hebben we een nieuw gezin mogen verwelkomen  in onze familie. Moeder Jane woont met haar 5 kinderen in een klein houten huisje aan de oever van de rivier de Nijl. Het uitzicht is prachtig maar het huisje waar ze in wonen erg armoedig. De vader van het gezin is 2 jaar geleden overleden toen hij op een dag met zijn vissersbootje erop uit ging om zijn geld te kunnen verdienen. Toen hij in zwaar weer terecht kwam sloeg zijn bootje om en is hij verdronken. Sinds die dag kwam ook Jane in zwaar weer. Een figuurlijke weliswaar, maar niet minder erg. Zij stond opeens voor de enorme uitdaging om alleen voor haar gezin te zorgen. Ondanks haar grote inspanning door keihard te werken kreeg zij het niet meer voor elkaar om de kinderen naar school te kunnen laten gaan. Het schoolgeld kon niet meer opgehoest worden. Een goede toekomst voor Jiska, Gloria, Lameka, John en Obama stond op de tocht. Joanne en ik besluiten na meerdere gesprekken met Jane te hebben gehad het gezin te gaan ondersteunen en hen op te nemen in de familie van The Pearls of Africa. De kinderen van Jane gaan dus ‘gewoon’ weer naar school!

Andere familieleden van The Pearls of Africa hebben weer aardig wat voor hun kiezen gekregen de afgelopen maand. Nog voor onze trip naar Kenia belt Kaloli zijn vader ons op en vertelt hij ons dat hij van zijn fiets is gevallen en een enorme pijn heeft. De x-ray laat zien dat hij zijn been op 3! plaatsen gebroken heeft. Hij moest worden opgenomen en worden behandeld aan deze gecompliceerde beenbreuk. Nu, na 6 weken, ligt hij nog altijd plat op bed met zijn been in het gips. In het ziekenhuis werd hij ook nog eens geveld door malaria wat het herstel niet heeft bevorderd. Met de beperkte middelen die het ziekenhuis heeft probeert de arts het been te redden. Later moet blijken of de behandeling succes heeft gehad en of hij weer normaal zal kunnen gaan lopen. Met tranen in zijn ogen bedankt hij me tijdens één van onze bezoeken in het ziekenhuis. “Als jullie (The Pearls of Africa) er niet waren geweest dan had ik weg gerot in mijn huisje in het dorp waar ik woon. Hij eindigt zijn woorden van dank met God is goed. Met een brok in mijn keel pak ik zijn hand en bevestig zijn woorden nogmaals:’ God is goed’! Ik vervolg met hem te vertellen dat ook ik blij en dankbaar ben dat ik deel mag uitmaken van Zijn familie, en dat Hij ook mij nooit in de steek zal laten, of alleen.

Er komt goed nieuws van de familie van het breiproject. De directeur van de school die de grote order van schooltruien heeft gedaan is eindelijk begonnen met betalen. Ons geduld is lang op de proef gesteld, maar wat de mensen hier vaak zeggen is opnieuw uitgekomen:”patience pays”. Geduld is iets wat Joanne en ik als westerlingen nog steeds moeten leren hier. Het is fijn om te zien dat geduld inderdaad wordt beloond! Ook binnen het breiproject is er gezinsuitbreiding geweest. Patricia, eén van de studenten, is bevallen van een zoon genaamd Grace. Na wat opstart problemen gaat het goed met Grace!

Shaban en Akram zijn afgelopen maand net zoals de vader van Kaloli geveld door malaria. Oma neemt het nog steeds niet erg serieus als één van de kinderen ziek wordt. Akram had door deze verwaarlozing inmiddels de ergste vorm van malaria en is met spoed opgenomen in de kliniek. Gelukkig ging het snel beter met hem toen hij eenmaal aan het infuus lag voor de behandeling. We hebben nu de school van Shaban, Mohammed en Shalifa ingeschakeld en gevraagd of ze ons willen bellen zodra één van de kinderen niet op school is. Zo kunnen we hopelijk in de toekomst voorkomen dat de kinderen te lang doorlopen met ernstige ziektes.

Afgelopen maand hebben Joanne en ik sterk het gevoel gekregen dat we de familie van The Pearls of Africa uit moeten gaan breiden. Het geeft ons een dubbel gevoel. Aan de ene kant vinden we het natuurlijk mooi om zoveel mogelijk mensen te kunnen helpen maar aan de andere kant zijn we bang dat we met een te grote familie het echt contact verliezen. Kunnen we dan echt voor iedereen zorgen? Kunnen we iedereen de aandacht geven die ze nodig hebben? Kunnen we dan nog zeggen:‘familie laat je nooit in de steek, of alleen...’

Ondanks deze twijfels blijft het gevoel te moeten groeien sterk en dus hebben we contact gezocht met Dorcus. Dorcus werkt voor een lokale organisatie en weet veel over de omstandigheden van de armste families in en rondom Jinja. Komende maand gaan we met haar in gesprek om te kijken hoe we elkaar kunnen gaan helpen. Gelukkig hebben we eén zekerheid, met God is alles mogelijk!

Veel liefs,

 Familie ‘The Pearls of Africa’.

 

 

 

Lilo & Stitch
Mama Jane met Gloria, Lameka, John en Obama
John concentreert zich op zijn schoolwerk
De vader van Kaloli wordt gebracht met de ugandese 'ambulance'.
Beide in het gips!
Shaban opgenomen in de kliniek voor de behandeling van malaria.
Tag: 
nieuws

Reacties

Hallo Kanjers
Ja ik snap helemaal wat bedoelt ,maar kijk goed uit wat je doet , dat je er zelf niet aan onder door gaat , daar is niemand bij gebaat .
Maar het is prachtig wat jullie doen ,ben ook zeer trots op jullie .
Bedankt voor de nieuwsbrief ,Gods zegen toegewenst ,de kids een dikke knuffel en jullie ook .
In gedachten zijn jullie altijd bij ons ,heel veel liefs .

Wat zijn jullie goed en wijs bezig. Goed dat jullie met een andere organisatie in gesprek gaan. Ken je nog het verhaal van Mozes, die niet de problemen van alle mensen op kon lossen, te vaak van huis was en het ten koste zou kunnen gaan van de mensen, die wel van zijn zorgen en aandacht afhankelijk waren? Hij kreeg van zijn schoonvader een wijze les om mensen aan te stellen om hem te helpen zodat de taken verdeeld konden worden. Dat is nu precies wat jullie willen gaan doen. Goed hoor!!
Het zal moeilijk zijn om dingen los te laten, niet alles zelf te kunnen doen en ja, dat kan ten koste gaan van persoonlijke zorg en contact maar het is onvermijdelijk als je familie groot wordt, te groot om er alleen voor te blijven staan. Maar het gaat jullie lukken, zeker weten.. met hulp van de Eeuwige, dat wel!

Wat fijn om weer over jullie te horen. En wat goed dat jullie weer voor zoveel mensen en kinderen er konden zijn. Ik wens jullie heel veel wijsheid en zegen toe, liefs, ook van Arwi, Corrie Valk.